Na 50 jaar staat Finland weer jacht op wolven toe: 65 dieren mogen worden gedood

Na ruim vijftig jaar van bijna volledige bescherming heeft Finland besloten om vanaf begin 2026 opnieuw gereguleerde jacht op de wolf toe te staan. Deze beslissing wordt gemotiveerd met de noodzaak om een snel groeiende populatie in te dammen en conflicten met veehouders, jagers en plattelandsgemeenschappen te beperken. De maatregel is door het parlement goedgekeurd en betekent een wezenlijke koerswijziging ten opzichte van het eerdere beleid, dat uitging van slechts uitzonderlijke afschotvergunningen.

Al 12 wolven gedood op de eerste dag

De wijzigingen in de Finse Hunting Act voorzien in een korte en streng gecontroleerde jachtperiode. De voorgestelde termijn loopt van 1 januari tot en met 10 februari 2026, met een definitieve bevestiging door de bevoegde autoriteiten. De wolvenjacht wordt uitsluitend toegestaan via speciale vergunningen, die op regionaal niveau worden uitgegeven door het Ministerie van Landbouw en Bosbouw. Volgens ramingen van de regering zouden in de winter minstens 65 wolven kunnen worden afgeschoten, waarbij er al 12 dieren zijn gedood op de eerste dag. Elke actie moet binnen strikte quota blijven, met stevige controles en zware sancties bij overtredingen.

Een populatie die sterk groeit

Aan de basis van de beslissing ligt de ontwikkeling van de aantallen. Officiële cijfers geven aan dat er in maart 2025 in Finland ongeveer 430 wolven leefden, een toename van zo’n 46% ten opzichte van het jaar ervoor. De groei is vooral zichtbaar in het zuidwesten van het land, gestimuleerd door voldoende prooidieren en grensoverschrijdende migratie. Deskundigen benadrukken dat de voorjaarsgeboortes de populatie tegen het einde van 2025 nog verder kunnen hebben vergroot, waardoor de druk op het gebied toeneemt.

Oplopende conflicten in landelijke gebieden

De terugkeer van de jacht wordt ook gerechtvaardigd met een toename van de economische en sociale schade. De afgelopen jaren nam het aantal aanvallen op rendieren sterk toe, met naar schatting 2.000 dieren die in één jaar zijn gedood. Daarbij komen nog de verliezen onder vee en de frequente aanvallen op jachthonden, een bijzonder gevoelig thema voor de lokale gemeenschappen. De aanwezigheid van wolven in de buurt van dorpen en boerderijen heeft geleid tot de vraag om meer actieve bestrijding.

Maar is dit wel de oplossing?

Niemand ontkent dat deze problemen bestaan. Maar reageren met een slachting is en mag niet de enige weg zijn. Het toestaan van het afschieten van minimaal 65 wolven in één seizoen dreigt de soort echter opnieuw in een fase van kwetsbaarheid te duwen, juist nu er tekenen van herstel zichtbaar waren. Milieuorganisaties herinneren eraan dat een werkelijk stabiele populatie meer dan 500 dieren zou moeten tellen om een voldoende genetische diversiteit te waarborgen.

Er bestaan tal van preventieve maatregelen, zoals elektrisch afrasteren, kuddewaakhonden, monitoringssystemen en effectievere financiële compensaties. Investeren in dit soort oplossingen zou veel beter passen bij beleid dat werkelijk wil streven naar zowel menselijke veiligheid als natuurbescherming.

Europa en het risico op een stap terug te zetten

De recente herziening op Europees niveau heeft de deur geopend voor een soepeler beleid, doordat lidstaten meer beleidsruimte krijgen. Maar meer flexibiliteit zou niet mogen betekenen dat er minder bescherming komt. De Finse autoriteiten stellen dat gereguleerde jacht verenigbaar is met het EU-recht, maar het toestaan van gereguleerde jacht zendt een gevaarlijk signaal: zodra een soort zich herstelt, kan zij opnieuw geofferd worden aan politieke opportuniteit of lokale druk. Dat staat haaks op decennia van inzet voor natuurbehoud.

De wolf is geen probleem dat moet worden uitgeroeid, maar een ecologische sleutelsoort die we moeten begrijpen en beschermen. Er een legaal doelwit van maken, kan oeroude angsten nieuw leven inblazen en geweld tegen wilde dieren normaliseren. Als we toewerken naar een toekomst waarin mens en natuur naast elkaar bestaan, dan loopt die weg niet via de geweren, maar via verantwoord samenleven.

(JO/©Yle via GreenMe.it/vertaling en adaptatie: The Global Nature/Illustratie: Unsplash)